Zwitserse Witte Herder

close up van een zwitserse witte herder

In de bergachtige gebieden in Zwitserland vinden behoorlijk veel hondenrassen hun oorsprong. Veel van deze hondenrassen zijn groot te noemen, hebben een rijke historie en hebben ook nog eens een prachtige uitstraling. Daar zijn meerdere voorbeelden van te noemen, maar wat ons betreft is de Zwitserse Witte Herder daar zéker een typerend voorbeeld van. Dit ras is onwijs fraai te noemen en kent ook een rijke historie. Deze historie is niet altijd even positief te noemen, maar daarover lees je in dit artikel meer informatie onder het kopje “geschiedenis”.

Opvallend aan de Zwitserse Witte Herder is dat dit ras pas in 1991 officieel erkend werd in Zwitserland. Dit komt onder meer doordat in eerste instantie een witte variant van de herdershond níet wenselijk was. Een herdershond hoorde een donkere kleur te hebben, terwijl deze herdershond een prachtige, witte vacht heeft. Desalniettemin is het ras uiteindelijk toch in 1991 als officieel ras erkend.

In ons land is de officiële benaming overigens niet “Zwitserse Witte Herder”. Nee, in Nederland is gekozen voor de naam “White Swiss Shepherd Dog”. In dit artikel kiezen wij er echter voor om het bij de Nederlandse naam te houden. Mocht je voor dit hondenras kiezen, geniet je sowieso van een prachtige hond. Bovendien is het een behoorlijk gezond hondenras, aangezien een gemiddelde Zwitserse Witte Herder zo’n 11 jaar oud wordt.

Inhoudsopgave

  1. Uiterlijke kenmerken
  2. Gedrag
  3. Verzorging
  4. Opvoeding
  5. Beweging
  6. Geschiedenis

1. Uiterlijke kenmerken

Eerder in dit artikel hebben we al het belangrijkste uiterlijke kenmerk van een Zwitserse Witte Herder aangestipt; de witte vacht. Normaliter heeft een herder geen witte of lichtgekleurde vacht, maar moet de vacht juist donkerbruin, zwart of donkergrijs zijn. Met de Zwitserse Witte Herder is daar eigenlijk voor het eerst verandering ingekomen; aangezien dit de eerste lichtgekleurde herder was, was er sprake van nogal veel weerstand. Uiteindelijk heeft dit er wél voor gezorgd dat de Zwitserse Witte Herder een zeer unieke hond is om te zien.

De vacht van dit ras kenmerkt zich verder door een behoorlijke dikte en door een volle groei. De haren groeien behoorlijk dicht tegen elkaar aan, waardoor de vacht een rijke uitstraling heeft. Hoe lang de haren exact zijn, is afhankelijk van het soort. Binnen dit hondenras worden namelijk twee verschillende varianten gehanteerd: de kortharige variant of de langharige variant. Deze varianten worden overigens ook aangeduid als “stokharig” en “langstokharig”. Door de dikke ondervacht voelt de vacht van de Zwitserse Witte Herder in ieder geval bijzonder zacht en aangenaam aan.

Dit hondenras is bijzonder imposant om te zien. Enerzijds komt dit door de forse lichaamsafmetingen. Een volwassen reu kan een schofthoogte behalen van wel 66 centimeter en een gewicht van zo’n 40 kilo. Teven zijn iets kleiner; een volwassen teef heeft een maximale schofthoogte van zo’n 61 centimeter en weegt maximaal 35 kilo.

Het lichaam van een Zwitserse Witte herder is zeer krachtig en gespierd te noemen. Opvallend daarbij is dat zijn lichaam langer dan hoog is; zijn lichaam lijkt dus ietwat buiten proportie te zijn. De rug van een Zwitserse Witte Herder is volledig recht, maar loopt ongeveer vanaf het kruis toch schuin af naar de staart. De staart van hem is behoorlijk behaard en wordt in ruststand laag naar beneden gedragen. Als hij in actie komt, draagt hij zijn staart iets hoger. Zijn staart is overigens behoorlijk lang te noemen; als hij zijn staart hangend draagt, komt deze tot aan het enkelgewricht.

De kop van dit ras wordt vooral gekenmerkt door de grote oren. Deze oren staan recht omhoog, waardoor zijn oren direct opvallen. Ook zijn zwarte neus, zijn wigvormige kop en zijn donkere ogen vallen goed op. Door zijn donkere ogen heeft hij een indrukwekkende blik.

Tot slot enkele uiterlijke kenmerken op een rijtje:

  • Gemiddelde schofthoogte reu: 63 centimeter.
  • Gemiddelde schofthoogte teef: 57 centimeter.
  • Gemiddelde gewicht reu: 35 kilo.
  • Gemiddelde gewicht teef: 30 kilo.
  • Kleur: volledig wit.

2. Gedrag

Wil je een Zwitserse Witte Herder in huis gaan nemen? Dan is het wenselijk dat je stevig in jouw schoenen staat én dat je ervaring hebt met het opvoeden van een (grote) hond. Dit hondenras kent namelijk meerdere karakteristieke eigenschappen waar je heel goed rekening mee moet houden. Doe je dat niet? Dan kun je een behoorlijk zware kluif aan dit hondenras hebben.

Over het algemeen kan de Zwitserse Witte Herder omschreven worden als een intelligente, loyale, lieve en actieve hond. Hij is behoorlijk aanhankelijk, maar hij moet wel eerst door hebben wie zijn baasje nou precies is. Binnen een gezin kan hij zich in ieder geval prima een eigen positie geven. Binnenshuis krijgt hij graag positieve aandacht, waarbij hij het ook heerlijk vindt om aandacht aan jou te geven. Op dat vlak is het dus wellicht niet helemaal een typische herdershond.

Je moet echter wel goed rekening houden met zijn zachtaardige karakter. Zo is het een feit dat hij nogal gevoelig is en dat hij dus snel jouw emoties over kan gaan nemen. Daarbij komt ook nog eens dat hij behoorlijk terughoudend kan zijn. Dat is hij als hij zich ergens niet op zijn gemak voelt of als hij mensen niet kent. Naar andere mensen toe is hij eigenlijk niet agressief of waaks, maar kijkt hij liever de kat uit de boom.

Het is hierbij wel goed om te benoemen dat er gedragsverschillen bestaan tussen de kortharige variant en de langharige variant. Over het algemeen kan geconstateerd worden dat de langharige variant iets drukker, luidruchtiger en brutaler is. Aan de andere kant is de kortharige variant een stuk serieuzer, bereid om hard te werken en terughoudender. Mogelijk kunnen deze gedragsverschillen voor jou de keuze bepalen voor welke variant je gaat; de kortharige- of de langharige variant.

In de omgang met andere honden is een Zwitserse Witte Herder relatief goed. Dit ras richt zich namelijk meer op mensen dan op honden. Zij laten andere honden daarom veelal links liggen en zijn niet zozeer met die andere honden bezig. Zij focussen zich liever op hun baasjes en op hun gezin.

In een gezin fungeert een Zwitserse Witte Herder prima. Zo is het een feit dat hij behoorlijk goed met kinderen om kan gaan. Desalniettemin is het advies om hem nooit alleen met een kind te laten. Tot slot moet je ook rekening houden met het feit dat hij niet al te graag alleen thuis is. Meer informatie hierover vind je in dit artikel onder het kopje “opvoeding”.

3. Verzorging

Heeft een Zwitserse Witte Herder veel verzorging nodig? Moet je dagelijks de nodige tijd uit trekken voor het verzorgen van hem? Nou, dat valt op zich wel mee. Je moet alleen wel rekening houden met het feit dat je zijn vacht regelmatig moet borstelen. Het advies is om deze vacht zeker één keer per week te borstelen. Heb je gekozen voor de langharige variant? Dan is het advies om de haren bij zijn poten, zijn borst en zijn oren nog vaker door te borstelen.

Het ligt in de lijn der verwachting dat de witte vacht van de Zwitserse Witte Herder regelmatig vies wordt. Je moet zijn vacht echter niet al te vaak gaan wassen, aangezien je daarmee de structuur aan kunt tasten. Kies er in plaats daarvan voor om de vacht even goed door te borstelen. Daarmee weet je ook het vuil uit zijn vacht te halen, waarna het zelfreinigende vermogen van zijn vacht de rest van het werk doet.

Tot slot is het goed om te weten dat hij twee keer per jaar in de rui terecht komt. Tijdens deze periode zie je eigenlijk door jouw gehele huis heen onwijs veel haren. Deze haren slingeren door jouw hele huis rond; je verbaast je ongetwijfeld over de hoeveelheid haren. Verder moet je nog rekening houden met twee veelvoorkomende aandoeningen: MDR1 en heupdysplasie.

MDR1 is de benaming voor een afwijking in het MDR1 gen. Door deze afwijking kan een Zwitserse Witte Herder last krijgen van overmatig braken, van overmatig kwijlen én kan hij ook in coma raken. Bij heupdysplasie sluiten de onderdelen in het heupgewricht niet meer goed op elkaar aan, waardoor de heup behoorlijk snel gaat slijten. Dit brengt de nodige pijn met zich mee, waardoor de Zwitserse Witte Herder ook al snel mank gaat lopen. Mocht je dat opmerken, is het advies om zo snel mogelijk naar de dierenarts te gaan.

zwitserse witte herder ligt in het gras

4. Opvoeding

Kan iedereen een Zwitserse Witte Herder opvoeden? Nee, volgens veel experts is dat niet het geval. Het is wenselijk dat je al ervaring hebt met het opvoeden van honden, aangezien het opvoeden van dit ras zeker de nodige haken en ogen kent. Zo moet je veel tijd besteden aan het feit dat hij niet al te graag alleen thuis is. Dit moet je alvast op jonge leeftijd aan gaan leren, waarbij je de hoeveelheid tijd continue dient op te bouwen. Uiteindelijk leer je hem daarmee om alleen thuis te zijn.

Ook is het zeer belangrijk om veel tijd aan de socialisatie te besteden. Zoals hierboven al gesteld is dit ras namelijk behoorlijk gevoelig. Door hem een goede socialisatie te bieden, zorg je ervoor dat hij een stuk stabieler en evenwichtiger door het leven heen gaat. Dat levert op de lange termijn alleen maar voordelen op.

Bij het opvoeden moet je ook goed rekening houden met zijn lichaamsgewicht en afmetingen. Je moet daarom ook stevig in jouw schoenen staan, zowel letterlijk als figuurlijk. Houd er daarbij rekening mee dat hij behoefte heeft aan duidelijke, consequente, positieve en liefdevolle aandacht. Beloon het goede gedrag, straf ongewenst gedrag af door hem te negeren en volg zeker een puppycursus met hem.

5. Beweging

Heeft de Zwitserse Witte Herder net zoals veel andere herdersrassen behoefte aan veel beweging? Ja, dat is zeker het geval. Het advies is om hem veel te laten bewegen, aangezien hij anders last van verveling kan gaan krijgen. In het verleden werd dit ras ingezet als een werkhond, waardoor dit ras van nature gewend is om veel te bewegen en actief gedrag te vertonen. Zorg er daarom voor dat hij dagelijks voldoende beweging krijgt, aangezien de verveling kan leiden tot ongewenst gedrag.

Daarbij is het óók aan te raden om voor de nodige variatie te zorgen. Ga regelmatig lange stukken met hem wandelen, laat hem naast je fiets mee rennen, speel leuke spelletjes samen, daag hem mentaal uit en volg leuke trainingen met hem. Onder meer behendigheidstrainingen en gehoorzaamheidstrainingen doen het bijzonder goed bij dit ras.

Pas daarbij wel op voor zijn gewrichten. Zo is het advies om hem op jonge leeftijd nog niet al te zwaar te belasten. Zorg er daarnaast voor dat je abrupte bewegingen zoveel mogelijk voorkomt, aangezien dat kan leiden tot heupdysplasie. Observeer zijn motoriek daarom ook goed en trek tijdig aan de bel bij de dierenarts, mocht je het niet helemaal vertrouwen.

6. Geschiedenis

Voor de oorsprong van de Zwitserse Witte Herder moeten we kijken naar de Duitse Herder. De Duitse Herder is namelijk eigenlijk hét hondenras waarmee de Zwitserse Witte Herder is gefokt. Het is namelijk zo dat in het verleden heel af en toe witte Duitse Herders geboren werden, echter waren die herders zoals hierboven al gesteld ongewenst.

In Zwitserland zagen sommige mensen wél de prachtige uitstraling van dergelijke honden in. Men besloot daarom om in Zwitserland met deze witte Duitse Herders aan de slag te gaan. Uiteindelijk zorgde dit ervoor dat het dit ras in 1991 uiteindelijk in Zwitserland officieel erkend werd. Pas in 2003 werd door de FCI gekozen om dit ras de officiële naam “Zwitserse Witte Herder” te geven.

In Zwitserland werd dit ras overigens voor verschillende doeleinden ingezet; voor het bewaken van het erf en voor het hoeden van schapen. Hedendaags wordt dit geweldige hondenras ingezet als gezelschapshond, als hulphond, als reddingshond en als blindengeleidehond. In de meeste gevallen fungeert de Zwitserse Witte Herder echter “gewoon” als gezelschapshond; daar is dit ras, mede door zijn zachtaardige karakter, zéér geschikt voor.

Heb je een vraag of opmerking? Plaats hieronder je reactie.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *