Portugese Waterhond

portugese waterhond met bek open

Eeuwenlang waren de Portugese Waterhonden de beste vrienden van vissers in Portugal. Dit ras hielp de vissers namelijk met het vangen van vis, het ophalen van spullen die uit de boot vielen en met het bewaken van de vangst. Het verleden van deze honden is in het hedendaagse karakter van de honden nog duidelijk zichtbaar.

Met de wilde vacht, de grote ogen en de stevige poten is een Portugese Waterhond een bijzondere verschijning om te zien. De hond straalt veel kracht uit, de hond lijkt alles goed in de gaten te houden en de hond lijkt veel plezier in het leven te hebben. Wil jij ook veel plezier in je leven gaan beleven? Mogelijk kan dit hondenras jou van de gevraagde gezelligheid gaan voorzien. Een Portugese Waterhond is een onwijs lieve hond en groeit zodoende binnen no time uit tot jouw beste vriend. Met een gemiddelde leeftijd van 12 tot 14 jaar wordt dit ras bovendien behoorlijk oud.

Inhoudsopgave

  1. Uiterlijke kenmerken
  2. Gedrag
  3. Verzorging
  4. Opvoeding
  5. Beweging
  6. Geschiedenis

1. Uiterlijke kenmerken

Het opvallendste uiterlijke kenmerk van een Portugese Waterhond is toch wel de vacht. De vacht is behoorlijk dicht en heeft een hechte aangroei. Dit zorgt er voor dat de vacht behoorlijk wild kan gaan worden en gemakkelijk in de klit kan raken. Door de wilde vacht krijgt de hond sowieso een ietwat wilde uitstraling. Het is echter wel goed om te weten dat er twee soorten vachten bestaan bij dit ras. Het ras valt in twee varianten te verdelen; een vacht met compacte krullen en een vacht met golvende krullen. De laatstgenoemde variant heeft veelal ook een lichte glans over de vacht heen.

De wilde uitstraling is ook terug te zien in de kop van een Portugese Waterhond. De haren kunnen al snel voor zijn mooie ogen gaan zitten, waardoor je deze haren regelmatig bij moet knippen. De kop van een Portugese Waterhond is behoorlijk groot te noemen, maar dat komt ook met name door de fraaie vacht van de hond. De oren van de hond vallen bijna niet op, maar worden hangend gedragen. De ogen van de hond vallen dus alleen op als de haren voor zijn ogen netjes weggeknipt zijn. Als je dat doet, komen er echter direct priemende en fraaie ogen tevoorschijn.

Al na 6 tot 8 maanden hebben de meeste Portugese Waterhonden hun maximale schofthoogte bereikt. Bij een reu ligt de maximale schofthoogte rond de 55 centimeter, terwijl een teef een maximale schofthoogte van zo’n 50 centimeter heeft.

De brede kop van een Portugese Waterhond loopt over in een behoorlijk brede hals. Deze hals loopt weer over in een rechte rug, waarbij de rug ook tamelijk breed te noemen valt. Aan het einde van de rug is een lange staart te vinden. Deze staart wordt meestal in een boog omhoog gedragen, maar wordt bij angst tussen de benen gedragen. Veel baasjes kiezen ervoor om de vacht aan het uiteinde van de staart lang(er) te houden.

Over de vacht hebben we reeds enkele malen benadrukt dat de vacht nogal dik is. Deze dikke vacht heeft normaliter één van de volgende kleuren: zwart, wit, bruin of een combinatie van deze kleuren. Hierbij is het de wens dat de neus, de mond en de oogleden sowieso zwart moeten zijn. Het komt ook regelmatig voor dat een witte of bruine Portugese Waterhond her en der witte details heeft.

Tot slot enkele uiterlijke kenmerken op een rijtje:

  • Maximale schofthoogte reu: 55 centimeter.
  • Maximale schofthoogte teef: 50 centimeter.
  • Gemiddelde gewicht: 15 tot 25 kilo.
  • Kleur: gevarieerd.

2. Gedrag

In het verleden werden de Portugese Waterhonden door Portugese vissers veel en hard aan het werk gezet. Deze werkethiek is in het huidige gedrag van de honden nog steeds te vinden. Hij vraagt de nodige aandacht en wil het liefste de hele dag bezig zijn. In het verlengde daarvan wordt hij ook graag betrokken bij bezigheden in en rondom huis.

Ook dankzij het verleden is hij onwijs intelligent en zelfstandig. Je kunt hem gerust een taak geven en er vervolgens op vertrouwen dat deze taak uitgevoerd wordt. Hij is namelijk erg taakgericht en werkt graag onafhankelijk. Aan de andere kant is een Portugese Waterhond ook aanhankelijk en wil hij graag jouw aandacht hebben. Zijn gedrag kan dus als een paradox beschouwd worden.

Op het moment dat hij zijn benodigde aandacht niet krijgt, kan hij zogeheten destructief gedrag vertonen. Hierbij kan je denken aan het kauwen op objecten of aan het graven in de tuin. Op dergelijke manieren probeert de hond zich te vermaken. Hij probeert bovendien op deze manier om zijn tijd nuttig te besteden. Van nature is dit ras immers gewend om hard te werken en zich zodoende onwijs nuttig te maken.

Verder valt in het gedrag op dat hij behoorlijk waaks is. Aangezien een Portugese Waterhond niet al te groot is, is hij niet de allerbeste hond om als een waakhond in te zetten. Desondanks is hij behoorlijk beschermd van aard en kan hij behoorlijk opstandig tegen vreemden zijn. Als hij eenmaal doorheeft dat jij zijn baasje bent, gaat hij voor jou echter door het vuur. Net zoals zijn voorouders vroeger voor de vissers in Portugal deden.

3. Verzorging

Het mag duidelijk zijn dat de dikke vacht van een Portugese Waterhond goede verzorging nodig heeft. Het advies is om de vacht dagelijks te borstelen en zodoende de vorming van klitten te voorkomen. Ook is het aan te raden om de gebieden rondom zijn ogen, oren en tenen goed schoon te maken. Doordat de vacht nogal dik is, kan vuil zich makkelijk op/in diverse plekken gaan nestelen. Door deze plekken regelmatig te reinigen, hou je hem in een goede conditie. Ondertussen is het ook belangrijk dat je jouw Portugese Waterhond regelmatig goed wast en laat trimmen. De vacht vergt simpelweg veel aandacht en tijd.

Daarnaast is het van belang om de nagels van de hond goed te trimmen. Ook moet het gebit regelmatig gepoetst worden en moet je het gedrag van de hond goed observeren. Over het algemeen zijn het kerngezonde honden, waardoor de kans op bepaalde aandoeningen relatief klein is. Het enige waar je goed rekening mee moet houden, zijn verschillende erfelijke aandoeningen.

Een van deze aandoeningen is PRA; dit is een oogaandoening die op latere leeftijd tot blindheid kan leiden. Ook de dodelijke stofwisselingsziekte GM-1 kan voorkomen bij de Portugese Waterhond. Sterker nog; deze aandoening komt alleen voor bij mensen en bij dit ras. Tot slot is het ook goed om te weten dat heupdysplasie bij een Portugese Waterhond voor kan komen. In dat geval is het heupgewricht onwijs snel aan het slijten, waardoor de hond de nodige pijn kan ervaren.

Het advies is om de hond regelmatig te observeren. Let goed op hoe hij loopt en zorg ervoor dat je zijn ogen goed schoonhoudt. Daarnaast is het dus onwijs belangrijk om de vacht de nodige verzorging te geven. Kam de vacht regelmatig door en bespaar niet op de kosten van een trimsalon. Een Portugese Waterhond blijft het mooist als zijn vacht er fraai uit ziet. Daarmee zorg je tegelijkertijd ook voor een betere gezondheid van de hond!

portugese waterhond zit op straat

4. Opvoeding

Door het verleden van dit ras sta je voor een leuke uitdaging bij de opvoeding. Een Portugese Waterhond is namelijk intelligent, onafhankelijk én zelfstandig. Hij neemt dus niet zomaar alles van je aan. Nee, je moet er eerst voor zorgen dat je zijn vertrouwen weet te winnen. Dat doe je onder meer door hem veel liefdevolle aandacht te geven. Probeer hem te vertroetelen en tegelijkertijd strikte regels op te stellen. Met een strikte opvoeding, duidelijke richtlijnen en liefdevolle aandacht verkrijg je een maatje voor het leven.

Tijdens de opvoeding is het ook van belang om de focus te leggen op socialisatie. Vroeger werkte dit ras veelvuldig met soortgenoten en met mensen samen. Dit heeft ervoor gezorgd dat hij behoorlijk afstandelijk kan gaan doen tegen andere honden. Door een Portugese Waterhond als pup al veel met andere honden om te laten gaan, kun je hem laten wennen aan een correcte omgang met andere honden.

Tot slot moet je tijdens de opvoeding ook veel aandacht geven aan het alleen thuis zijn van de hond. Hij vindt het namelijk in eerste instantie helemaal niks om alleen thuis te zijn. Hij is dol op het gezin en zijn voorouders waren ook altijd gewend om in een roedel te leven. Bouw dus het aantal uur dat hij alleen is beetje bij beetje op. Heb je een grote, omheinde tuin? Dan is hij het liefste de hele dag in de tuin bezig, dus op die manier kan je hem laten wennen aan het alleen thuis zijn.

5. Beweging

In het verleden had een Portugese Waterhond onwijs veel functies. Hij moest jagen op vis, hij moest objecten uit het water halen die uit de boot gevallen waren en hij moest de gevangen jacht beschermen. Door deze functies kon hij perfect zijn energie kwijt en was hij eigenlijk de gehele dag in beweging. Dit verleden heeft ervoor gezorgd dat hedendaagse Portugese Waterhonden óók onwijs veel moeten bewegen.

Je kunt met een Portugese Waterhond perfect lange wandelingen maken. Behalve het wandelen vindt hij het ook heerlijk om te zwemmen; hij wordt niet voor niets een ware Waterhond genoemd. Geef hem de benodigde beweging, zodat hij zijn energie kan verbranden. Geef je hem te weinig beweging? Dan roep je het zogeheten destructieve gedrag op, zoals het bijten op objecten en het graven in de tuin.

Wandelingen over vlak terrein zijn voor een Portugese Waterhond prima, maar hij wordt graag verder uitgedaagd. Dat kan je doen door in heuvelachtig gebied te wandelen of door hondensporten met hem uit te voeren. Bij die sporten maakt hij op een indrukwekkende manier gebruik van zijn intelligentie. Bovendien zorg je er daarmee ook voor dat hij zijn energie kwijt kan.

6. Geschiedenis

Voor de geschiedenis van de Portugese Waterhond moeten we terug naar 700 jaar voor Christus. Althans; volgens de verhalen is dit ras ontstaan in de Aziatische steppen rond deze periode. Het is uiteindelijk de vraag hoe het ras in Portugal terecht gekomen is. Daar bestaan meerdere theorieën over, waarbij de meest waarschijnlijke theorie is dat de honden door de Goten meegenomen zijn naar Portugal.

Nadat de honden in Portugal aangekomen waren, werden ze al snel door de plaatselijke vissers ingezet. De honden konden de vissers op meerdere manieren perfect helpen en zodoende de vangst verbeteren. De vissers begonnen meer en meer te vangen en dat kwam op het conto van de Portugese Waterhonden. De populariteit van dit ras begon al snel toe te nemen, maar dat stagneerde aan het begin van de 20e eeuw. Dat had puur te maken met de teloorgang van de ouderwetse visserij.

In het jaar 1958 werden de Portugese Waterhonden naar Amerika gebracht, waarbij ze deel uitmaakten van een zeldzaam uitwisselingsprogramma. Door deze uitwisseling is de toekomst van dit ras wel veilig gesteld. In delen van Europa en in de Verenigde Staten van Amerika komt dit ras tegenwoordig relatief veel voor. Als je zelf een Portugese Waterhond hebt, is het belangrijk om op een juiste manier met de benodigde beweging om te gaan. Daarnaast moet je rekening houden met zijn intelligentie en zelfstandigheid. Desondanks is hij onwijs dol op het gezinsleven en maakt hij graag prominent deel uit van het gezin. Met een liefdevolle en strikte opvoeding verkrijg je een vriend voor het leven. Een vriend waar je op kunt bouwen en waar je blind op kunt vertrouwen.

Heb je vragen of opmerkingen? Plaats hieronder je reactie.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *