Wetterhoun

wetterhoun staat in een dor grasveld

Over het algemeen zijn we in ons land behoorlijk gek op honden. Relatief veel huishoudens kiezen ervoor om een hond te nemen; je ziet honden dan ook regelmatig in het Nederlandse straatbeeld terug. Dat is niet alleen nú het geval, maar daar is eigenlijk al eeuwenlang sprake van. Het is dan ook niet geheel verwonderlijk dat meerdere hondenrassen, waaronder de Wetterhoun, hun oorsprong in ons land vinden.

Voor de exacte oorsprong van de Wetterhoun moeten we naar de provincie Friesland. In het hoge noorden zag dit hondenras het levenslicht, waardoor ook de Friese naam direct verklaard wordt. In het verleden werd dit ras ingezet als mollenvanger, als trekhond, als bewaker van het erf én als een jachthond. Dit geeft overduidelijk aan dat de Wetterhoun een veelzijdige hond is. Hedendaags wordt dit ras meer en meer als gezelschapshond ingezet, waarbij hij wel over het erf blijft waken.

De Wetterhoun heeft enkele uiterlijke kenmerken en ook enkele typische gedragskenmerken. Over deze kenmerken vind je meer op deze pagina onder de kopjes “uiterlijke kenmerken”, “gedrag” en “opvoeding”. Over het algemeen is dit een hondenras waar in ieder geval veel mensen dol op zijn, aangezien hij super vriendelijk en loyaal is. Bovendien is het een tamelijk gezond hondenras, aangezien een volwassen Wetterhoun een leeftijd van 12 jaar kan bereiken.

Inhoudsopgave

  1. Uiterlijke kenmerken
  2. Gedrag
  3. Verzorging
  4. Opvoeding
  5. Beweging
  6. Geschiedenis

1. Uiterlijke kenmerken

Als je op de foto’s op deze pagina de Wetterhoun ziet staan, zie je een tamelijk bonkige hond. Hij is ietwat vierkant gebouwd, maar ziet er ook weer niet al te log uit. Hij weet eigenlijk kracht te combineren met een fraaie uitstraling. Opvallend aan zijn uitstraling is verder zijn wilde vacht, inclusief de verschillende kleuren.

De vacht van een Wetterhoun bestaat uit allerlei stevige krullen. Deze krullen mogen absoluut niet wollig zijn, maar moeten juist dicht tegen elkaar aangroeien. Bij zijn poten en bij zijn kop zie je deze krullen echter niet; volgens de fokstandaard moeten zijn poten en zijn kop namelijk kort behaard zijn. De unieke structuur van de vacht is overigens één van de redenen waarom dit hondenras in het verleden zo populair was in het gebied van de Friese meren, waarover laten meer op deze pagina.

Het is lastig om de vachtkleur van de Wetterhoun te definiëren, aangezien zijn vacht in veel gevallen meerdere kleuren heeft. Over het algemeen komen de volgende vier varianten (veelvuldig) voor: volledig zwart, volledig bruin, zwart met witte aftekeningen of bruin met witte aftekeningen. Daarbij moet wel opgemerkt worden dat de witte aftekeningen niet altijd volledig wit zijn; de benaming “schimmel” is bij sommige honden binnen dit ras ook zeker van toepassing. Ook is het mogelijk dat de witte aftekeningen de overhand hebben, waardoor zijn vacht eigenlijk als “wit met zwarte aftekeningen” getypeerd kan worden.

Zoals hierboven al gesteld, is een Wetterhoun relatief vierkant gebouwd. Daarbij vallen zijn sterke en rechte voorpoten ook direct op; deze voorpoten staan namelijk relatief ver uit elkaar, waardoor hij ietwat uit proportie lijkt. Bij zijn rechte rug valt direct op dat hij behoorlijk krachtig is en daarbij is ook zijn staart opvallend. Deze staart is vrij lang en wordt in een krul over zijn rug gedragen. Soms zie je ook dat de staart in een krul lángs zijn rug gedragen wordt.

Zijn kop is behoorlijk fors om te zien en ademt ook één en al kracht uit. Over het algemeen zie je in zijn kop ook aftekeningen terug (wit of zwart), waarbij de lange voorsnuit vaak op verschillende kleuren kan rekenen. Zijn oren zijn laag aangezet, worden langs zijn kop gedragen en lopen in een soort van V-vorm naar beneden toe. Door de stand van zijn ogen lijkt hij altijd een beetje beduusd of fel te kijken; de ogen staan namelijk schuin en hebben een ovaalachtige vorm.

Tot slot willen we nog vermelden dat de Wetterhoun absoluut geen kleine hond is. Een volwassen reu kan een schofthoogte van wel meer dan 60 centimeter behalen, terwijl een volwassen teef iets kleiner is met een maximale schofthoogte van zo’n 55 centimeter. Ook is een Wetterhoun relatief zwaar te noemen; een reu weegt meestal tussen de 35 en 40 kilo en een teef tussen de 30 en 35 kilo.

Tot slot enkele uiterlijke kenmerken op een rijtje:

  • Gemiddelde schofthoogte reu: 58 centimeter.
  • Gemiddelde schofthoogte teef: 52 centimeter.
  • Gemiddelde gewicht reu: 38 kilo.
  • Gemiddelde gewicht teef: 32 kilo.
  • Kleur: verschillende tinten en aftekeningen (zie hierboven).

2. Gedrag

Het is niet voor niets dat dit hondenras in het verleden voor allerlei verschillende doeleinden ingezet werd. Met name in het hoge noorden, tussen alle meren in, was dit één van de populairste hondenrassen. Dat kwam onder meer door zijn moed, door zijn intelligentie, door zijn doorzettingsvermogen en door zijn zelfstandigheid.

Door de bovengenoemde karaktereigenschappen is hij prima in staat om zichzelf te redden. Als je hem een opdracht mee geeft, stopt hij niet voordat hij deze opdracht naar eigen tevredenheid uitgevoerd heeft. Daarbij is hij behoorlijk kritisch en is hij ook hard voor zichzelf. Dit resulteert wel eens in een hond die eventjes niet naar jou luistert, aangezien hij druk met zichzelf bezig is.

Aan de andere kant is hij ook wel aanhankelijk te noemen. Hij trekt zich graag aan zijn baasje(s) op en doet graag leuke dingen met zijn baasje(s). Zo vindt hij het heerlijk om altijd veel mensen om zich heen te hebben en om positieve aandacht te krijgen. Daarbij is het ook goed om te weten dat een Wetterhoun liever niet graag alleen thuis is; tijdens de opvoeding moet je hier dan ook de nodige tijd aan besteden.

Als jouw Wetterhoun in jouw tuin rond mag lopen, merk je al snel dat hij behoorlijk waaks is. Hij waakt over zijn erf, hij waakt over zijn eigen gezin en hij heeft een behoorlijk luide blaf. Die combinatie zorgt ervoor dat je hem prima als waakhond in kunt zetten. Hij is op zich ook prima als een jachthond in te zetten, aangezien hij een ongekend goed reukvermogen heeft. Desalniettemin is het géén hond die direct zijn jachtinstinct volgt als je hem los laat lopen.

Tot slot is het nog noemenswaardig dat hij afstandelijk en terughoudend is naar andere mensen en honden. Mede hierom is het van belang dat hij op jonge leeftijd goed gesocialiseerd wordt, waarover later meer op deze pagina onder het kopje “opvoeding”. Al met al is de Wetterhoun een gezellige, een intelligente en een zelfstandige hond, maar hij hecht zich ook graag aan zijn gezin.

3. Verzorging

Eén van de opvallendste uiterlijke kenmerken van een Wetterhoun is zonder twijfel zijn vacht. Deze vacht bestaat uit allemaal verschillende krullen, waardoor je zou verwachten dat de vacht de nodige verzorging nodig heeft. Dat is echter níet het geval. Als je zijn vacht één keer per week borstelt, weet je de vacht al op de juiste manier te verzorgen. Het advies is zelfs om hem zo min mogelijk te borstelen, aangezien je met het borstelen juist het verharen bij hem kan stimuleren.

Daarbij is het goed om te weten dat hij twee keer per jaar in de rui komt. Tijdens die periode kan je het beste met een stofzuiger in jouw huis rondjes blijven lopen, aangezien je echt heel veel haren in jouw huis tegen gaat komen. Verder is het af te raden om zijn vacht vaak te wassen, aangezien zijn vacht daarmee de waterafstotende werking kwijt kan raken. Voorzie hem verder van de reguliere verzorging; nagels netjes bijknippen, oren en ogen goed schoonhouden en zijn gebit regelmatig poetsen.

Eerder op deze pagina gaven we aan dat een Wetterhoun een relatief gezond hondenras is. Dit komt onder meer doordat dit ras niet al te veel last van veelvoorkomende aandoeningen heeft. Sterker nog; volgens de rasvereniging is er eigenlijk maar één veelvoorkomende aandoening waar je scherp op moet zijn. Die aandoeningen heeft de naam SCID gekregen; een auto-immuunziekte waarbij het afweersysteem niet naar behoren werkt. Deze aandoening is overigens erfelijk, waardoor hier bij het fokbeleid veel aandacht aan besteed wordt. Door op de juiste manier te fokken, kan deze erfelijke aandoening immers ook als “veelvoorkomende aandoening” gaan verdwijnen.

wetterhoun loopt over een grasveld

4. Opvoeding

Een Wetterhoun heeft behoefte aan een strikte, consequente en liefdevolle opvoeding. Het heeft bij dit ras absoluut geen zin om met de harde hand te regeren, om hem te straffen of om met stemverheffingen tegen hem te gaan praten. Je kunt veel beter het gewenste gedrag belonen en bij ongewenst gedrag hem even negeren. Hij heeft door zijn intelligentie al snel genoeg door dat hij dan iets verkeerd heeft gedaan.

Zodra je de Wetterhoun als pup in huis krijgt, moet je veel tijd besteden aan de socialisatie. Hij kan namelijk niet al te goed met andere mensen en honden omgaan. Juist door hem op jonge leeftijd met veel andere honden in aanraking te laten komen, kun je hem hier aan laten wennen. Hier heeft hij, en jij dus ook, zijn hele leven profijt van.

Daarnaast moet je specifieke aandacht besteden aan het alleen thuis blijven van hem. Hij vindt dit alles behalve leuk en zet mogelijk de eerste keer dan ook de boel op te stelten. Je kunt dit echter goed aanleren door hem stapje voor stapje steeds langer alleen thuis te laten. Daardoor went hij er aan en kan hij er ook veel beter mee om gaan.

Tot slot moet je tijdens de opvoeding één hoofddoel hebben; zo snel mogelijk een hechte band met hem opbouwen. Die hechte band maakt het opvoeden van hem namelijk een stuk makkelijker. Behandel hem daarom op een respectvolle en liefdevolle manier, doe leuke dingen met hem tijdens de opvoeding en zorg daarbij ook voor de nodige variatie. Mocht je elke training op dezelfde manier invullen, kan hij al snel verveeld raken. Al met al is het volgen van een puppycursus met een Wetterhoun een zéér goed idee.

5. Beweging

Van nature is de Wetterhoun gewend om veel te bewegen. Zijn verre voorouders waren immers in Friesland vroeger altijd buiten én altijd in beweging. Zorg er daarom voor dat je dagelijks lange stukken met hem wandelt, dat je hem veel buiten laat zijn en dat je hem ook mentaal uit weet te dagen. Je kunt een Wetterhoun eigenlijk altijd wel wakker maken voor een leuk spelletje, een leuke training of het volgen van een leuke cursus.

Het is hierbij ook goed om te weten dat het voor zijn gezondheid zéker niet goed is om veel binnen te zijn. Indien hij veel binnen is, kan het leefklimaat in een huis zorgen voor een aantasting van de vachtstructuur. Het advies is dan ook om hem veel buiten rond te laten lopen; een omheinde tuin is dan eigenlijk ook ideaal voor een Wetterhoun.

Ook is het zo dat een Wetterhoun onwijs dol is op zwemmen. Ook dat is te danken aan zijn voorouders, aangezien die ook vaak in de Friese meren aan het zwemmen waren. Mede daardoor kan je de meeste Wetterhouns hedendaags ook nog wakker maken voor een leuke zwemtocht.

6. Geschiedenis

Voor de geschiedenis van de Wetterhoun moeten we dus naar het hoge noorden van ons land. In de provincie Friesland zag dit ras het levenslicht, maar het is niet duidelijk hoe dit ras exact tot stand gekomen is. Men heeft nog geen wetenschappelijk bewijs gevonden voor de hondenrassen die gebruikt zijn voor het fokken van dit ras. Wat we wel weten, is dat de Wetterhoun in 1942 uiteindelijk in Nederland als officieel ras erkend werd.

Daarvoor had dit ras echter al een vrij populaire naam in ons land op weten te bouwen. Men denkt namelijk dat dit ras al in de 17e eeuw in ons land aanwezig was, waarbij hij met name bij de Friese inwoners zeer geliefd was. Dat kwam onder meer door zijn vriendelijke karakter, maar ook door zijn veelzijdigheid. Een Wetterhoun werd voor verschillende doeleinden ingezet, waardoor het hedendaags ook nog een hondenras met veel mogelijkheden is. Bovenal is het een super leuke hond om te zien én is hij ook nog eens vriendelijk.

Heb je een vraag of opmerking? Plaats hieronder je reactie.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *