Leonberger

leonberger staat voor een struik

Heb je ooit een hond gezien die op een leeuw lijkt? Dan heb je een prachtige Leonberger mogen aanschouwen. Dit tamelijk zeldzame ras vertoont veel gelijkenissen met een leeuw, onder meer door de prachtige manen rondom zijn hals. Ook de zandgele kleur van zijn vacht zorgt ervoor dat het beest best veel op een leeuw lijkt.

De Leonberger is een ras dat oorspronkelijk uit Duitsland komt. Het ras heeft een zeer rijke historie, maar is momenteel behoorlijk zeldzaam te noemen. Volgens een meest recente telling bestaan er in Nederland zo’n 1500 honden van dit ras. Volgens de cijfers lopen er in Nederland ongeveer 2,2 miljoen honden rond; het aandeel van 1500 Leonbergers is dus echt heel miniem te noemen. Voor de baasjes van deze hond is het echter wel genieten geblazen. De honden zijn niet alleen prachtig, maar hebben ook een zachtaardig en betrouwbaar karakter. Helaas sterven de meeste Leonbergers relatief vroeg; dit ras wordt gemiddeld 8 tot 9 jaar oud.

Inhoudsopgave

  1. Uiterlijke kenmerken
  2. Gedrag
  3. Verzorging
  4. Opvoeding
  5. Beweging
  6. Geschiedenis

1. Uiterlijke kenmerken

Zoals gezegd lijkt de Leonberger behoorlijk veel op een leeuw. Dit komt onder meer door de prachtige manen die rondom de hals van een Leonberger groeien. Ook de zandgele vacht draagt bij aan dit beeld. Kan dit ras qua lichaam ook vergeleken worden met een leeuw? Nee, dat niet. Een leeuw is namelijk nóg krachtiger en weegt nóg meer. Met een gemiddeld gewicht van maximaal 75 kilo is de Leonberger overigens ook geen lichtgewicht.

De kop van dit ras is behoorlijk opvallend te noemen. Deze kop is namelijk niet al te breed, maar is wel behoorlijk diep. De snuit is relatief lang en loopt veelal perfect synchroon met de onderste kaak van de hond. De ovaalvormige ogen zijn prachtig te noemen dankzij de donkerbruine kleur. De oren hebben een driehoek vorm en worden nagenoeg altijd hangend gedragen. Rondom de hals is vaak veel haar aanwezig, waardoor de hond een prachtige manenkraag heeft.

De hals, inclusief de manenkraag, is het verbindingsstuk tussen de grote kop en de brede rug. Deze rug is recht, terwijl de hals ietwat gebogen is. De sterke en brede rug loopt uiteindelijk over in een zeer dik behaarde staart. In rust wordt deze staart naar beneden gedragen, waarbij de uiterste punt nog een lichte knik kent. Indien de Leonberger actief bezig is, wordt de staart hoger gehouden. De staart komt echter nooit boven de ruglijn van de hond uit.

Rondom de hals en de borst kent een Leonberger een prachtige manenkraag. Daarnaast zijn ook de 4 poten van de hond behoorlijk behaard. De ondervacht van de hond is behoorlijk dik, terwijl de boven vacht een middelzachte tot stugge structuur kent. De vacht van een Leonberger kan allerlei verschillende kleuren hebben: geel, rood, zandkleurig, roodbruin en combinaties van deze kleuren. Opvallend is dat het gezicht wel altijd een zwart masker heeft.

Het ras is in ieder geval onwijs imponerend om te zien. Dit komt deels door bijvoorbeeld de manenkraag en de prachtige kleuren, maar ook door de forse afmetingen. Een reu kan een maximale schofthoogte van 80 centimeter bereiken, terwijl een teef een maximale schofthoogte van 75 centimeter kan bereiken. Met een maximaal gewicht van 75 kilo is een reu echt heel zwaar te noemen. Een teef doet daar wel iets voor bij onder; een teef weegt tussen de 41 en 59 kilo.

Tot slot enkele uiterlijke kenmerken op een rijtje:

  • Maximale schofthoogte reu: 80 centimeter.
  • Maximale schofthoogte teef: 75 centimeter.
  • Maximale gewicht reu: 75 kilo.
  • Maximale gewicht teef: 59 kilo.
  • Kleur: varierend.

2. Gedrag

In het verleden werden de Leonbergers veelvuldig gebruikt als waakhond. Ze hebben hierdoor behoorlijk veel moed, kunnen zich prima concentreren en komen graag voor hun baasje op. Als jij respect bij je hond afgedongen hebt, kan je eigenlijk niet meer stuk. Hij gaat voor je door het vuur, hij beschermt je met alle mogelijke middelen en hij verliest je niet graag uit het oog.

Het is sowieso opvallend dat deze honden behoorlijk oplettend zijn. Mede hierdoor kunnen ze prima overweg met andere huisdieren en met (kleine) kinderen. Echter is het nooit verstandig om je Leonberger alleen met je kind te laten. Hij kan namelijk best speels zijn, waardoor hij zijn immense lichaamsgewicht niet meer onder controle heeft. Dit is sowieso iets waar je rekening mee moet houden als je deze prachtige hond in huis haalt.

Binnenshuis krijgt hij graag liefdevolle aandacht en staat hij in het middelpunt van de belangstelling. Hij geeft zelf ook graag aandacht aan al zijn gezinsleden en gaat voor hen door het vuur. Het is een onwijs loyale, lieve en betrouwbare hond. Tegelijkertijd is het ook een hond waarbij angst en agressie niet in het woordenboek voor lijken te komen. Als je een Leonberger kwaad weet te maken, heb je écht iets verkeerd gedaan. Een boze hond met deze afmetingen wil je sowieso nooit mee maken. Benut daarom alle positieve gedragseigenschappen en geniet optimaal van zijn zachtaardige en lieve karakter.

Als je eenmaal buiten met je Leonberger komt, is het een imposante verschijning voor alle andere honden. Hij heeft echter veel respect voor andere honden en vindt het heerlijk om met hen te spelen. Ook vindt hij het leuk om spelletjes met jou te spelen en zichzelf tot het uiterste in te spannen. Tijdens al zijn bezigheden verliest hij jou en de situatie nooit uit het oog. Het is een ware waakhond die graag het beste met jou voor heeft.

3. Verzorging

De dikke vacht van dit ras vergt absoluut de nodige verzorging. Het advies is om dagelijks de hond te kammen, zodat je de vorming van klitten kunt voorkomen. Ook voorkom je hiermee dat vuil zich in de lange haren van de Leonberger kan gaan nestelen.

Twee keer per jaar komt hij in de rui terecht. In deze periode ligt jouw hele huis vol met de haren van je hond. Je weet eigenlijk niet wat je ziet. Om dit zoveel mogelijk te voorkomen, is het aan te raden om de loshangende plukken uit de vacht weg te halen. Ook in deze periode is het onwijs belangrijk om hem regelmatig goed te borstelen.

Dit ras kent helaas wel de nodige gezondheidsproblemen. De meeste van deze problemen ontstaan door het forse lichaamsgewicht van dit ras. Dat geldt echter niet voor alle gezondheidsproblemen, aangezien de Ziekte van Addison bijvoorbeeld vaak voorkomt. Bij deze ziekte vindt er onvoldoende hormoonproductie plaats, waardoor de bijnier door het immuunsysteem “aangevallen” wordt. Bij een tijdige diagnose is het middels medicatie mogelijk om deze ziekte te behandelen.

Ook een trage schildklier en polyneuropathie komen veelal voor. De laatst genoemde aandoening komt voornamelijk bij reuen voor. De zenuwen in de slokdarm, achterpoten en het strottenhoofd zijn hierbij aangetast, waardoor de hond het al snel behoorlijk benauwd krijgt. Spijtig genoeg bestaat er geen behandeling voor deze aandoening.

Groeipijn, dilaterende cardiomyopathie, heupdysplasie, elleboogdysplasie en artritis komen ook veelvuldig voor bij dit ras. Deze aandoeningen gaan eigenlijk allemaal hand in hand met het forse lichaamsgewicht van dit ras. Door dit forse lichaamsgewicht worden de gewrichten te zwaar belast, waardoor bovenstaande aandoeningen relatief snel kunnen ontstaan.

Het advies is om het gedrag en de motoriek van de Leonberger goed in de gaten te houden. Valt het je op dat de hond anders loopt? Maak dan spoedig een afspraak bij de dierenarts. Bij een tijdige behandeling kan mogelijk de ergste schade voorkomen worden.

close up van een leonberger

4. Opvoeding

Een duidelijke en consequentie opvoeding is bij dit ras onwijs belangrijk. Het is namelijk alles behalve een dom ras. Door zijn intelligentie en zijn zelfverzekerdheid is hij in staat om alle regels zelf te bepalen. Hij hecht echter onwijs veel waarde aan een samenwerking met jou en is dus zeer gevoelig voor jouw opvoeding. Als jij duidelijke regels opstelt en deze consequent naleeft, volgt een Leonberger deze regels al snel op.

Tijdens de opvoeding is het van belang om onwijs veel liefde te tonen. Dit ras fleurt helemaal op van liefdevolle aandacht en gaat daardoor zeer geliefd gedrag vertonen. Gedrag waardoor jij en jouw Leonberger nog meer op één lijn komen te zitten.

Het is wel goed om rekening te houden met de forse lichaamsafmetingen en het forse gewicht. Laat hem bijvoorbeeld nooit alleen met kinderen en geef veel aandacht aan het wandelen met de hond. Als hij aan de riem gaat trekken, ben je verloren. Leer dus al op vroege leeftijd het trekken aan de riem af. Aangezien het een behoorlijk gehoorzame hond is, moet dit geen problemen opleveren. Zolang je consequent en duidelijk bent, is dit ras prima op te voeden.

Iets wat je absoluut niet moet gaan doen, is met de harde hand regeren. Je moet je hond vooral liefdevolle aandacht geven en bijvoorbeeld niet met stemverheffingen of wilde armbewegingen aan de slag gaan. Daarmee verkrijg je namelijk alleen maar averechts resultaat; je hond kan hierdoor agressief en angstig worden. Met een angstige of agressieve Leonberger wil je echter absoluut geen kennis maken.

5. Beweging

Door zijn forse lichaamsgewicht is een Leonberger niet al te snel. Hij heeft echter wel veel kracht en uithoudingsvermogen, waardoor hij lange wandelingen probleemloos volhoudt. Bovendien is hij liever aan het ravotten en aan het spelen dan dat hij achter een bal aan rent. Zorg dagelijks voor de nodige beweging en speel leuke spelletjes met hem. Met die spelletjes houd je hem fysiek én mentaal top fit.

Pas wel op met het maken van scherpe bochten en abrupte bewegingen. Het forse lichaamsgewicht drukt zwaar op de gewrichten en kan dus tot bovengenoemde aandoeningen gaan lijden. Om zijn gewrichten in goede conditie te houden, is het aan te raden om je Leonberger regelmatig te laten zwemmen. Voor jou is het wellicht iets minder prettig, aangezien de natte vacht van een Leonberger absoluut geen pretje is. Mocht je de vacht van een Leonberger snel willen drogen, dan raden wij ten zeerste een waterblazer aan.

6. Geschiedenis

De Leonberger is van origine een Duits hondenras. In de deelstaat Schwaben ontstond dit ras rond de 19e eeuw. Schwaben was op dat moment één van de vijf deelstaten van het land en was behoorlijk belangrijk. Volgens de verhalen heeft de hertog Heinrich Essen een belangrijk aandeel in dit hondenras. De verhalen vertellen ons namelijk dat hij de Sint-Bernard, de Pyrenese Berghond en de Newfoundlander met elkaar gekruist heeft. Het doel hiervan was om een sterke en leeuwachtige hond te creëren. Dat is absoluut gelukt.

De naam van dit ras is te danken aan de plaats waar Heinrich Essen woonde. Hij woonde namelijk in het plaatsje Leonberg. Vanaf het jaar 1846 werd dit ras steeds populairder. Dit kwam onder meer doordat enkele bekende mensen zeer onder de indruk van dit ras waren. Uiteindelijk kwam het ras in 1962 ook naar ons land toe. In ons land heeft het ras nooit een ongekende populariteit gekend. Hedendaags lopen er zo’n 1500 Leonbergers in ons land rond. De baasjes van deze honden mogen zich absoluut gelukkig prijzen. Als je dit ras op de juiste manier opvoedt, geniet je van een prachtige en onwijs lieve hond. Een hond waar je jarenlang een onwijs hechte band mee kunt hebben.

Heb je vragen of opmerkingen? Plaats hieronder je reactie.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *