Mechelse Herder

Laatst bijgewerkt: 22 september 2021
mechelse herder kijkt naar links

De Mechelse Herder is prima op zijn plek in een gezinnetje, maar van oudsher is het een echte werkhond. Vroeger werd de trouwe viervoeter voor vele taken gebruikt, maar vandaag de dag kan de Mechelse Herder nog steeds allerlei handige taken verrichten. Deze stoere hond is intelligent, levendig en zeer baasgericht. Het is geen hond voor iedereen, maar bij de juiste baas komt deze trouwe viervoeter goed tot zijn recht. De Mechelse Herder wordt gemiddeld tussen de 12 en 14 jaar oud.

Samenvatting Mechelse Herder

Dit zijn de belangrijkste eigenschappen van de Mechelse Herder.

Karakter Beschermend, eigenwijs, intelligent, levendig, moedig, trouw en waakzaam.
Levensverwachting 12 tot 14 jaar.
Schofthoogte Reu: 60,0 tot 66,0 cm.Teef: 56,0 tot 62,0 cm.
Gewicht Reu: 25,0 tot 30,0 kg.Teef: 20,0 tot 25,0 kg.
Vachtkleur Bruin en roodbruin.
Vachtlengte Kort.
Activiteitsniveau Hoog.
Benodigde verzorging Gemiddeld.
Benodigde beweging Veel.
Trainingsmoeilijkheid Gemiddeld.

1. Uiterlijke kenmerken

De Mechelse Herder is een stuk “vierkanter” dan andere honden. Het is een stoer beest, met een alerte, levendige en tegelijkertijd waakzame uitstraling. De kop van de hond is middelmatig breed en wordt hoog gedragen. De snuit is vrij lang, even lang als de schedel, en wigvormig. De ogen zijn amandelvormig en de oren zijn vrij klein. De oren staan vrijwel altijd rechtop, wat de waakzame houding van de Mechelse Herder benadrukt.

De hals van de Mechelse Herder is slank, net zoals de borst en de schouders. Wel zijn de borst en de schouders van het beest gespierd. De achterhand?De achterpoten en aangrenzende lichaamsdelen van de hond.X is licht aflopend en eindigt in een middellange staart. De staart wordt hangend gedragen, maar kan natuurlijk ook goed kwispelen.

De vacht van de Mechelse Herder is kort. Rond de nek en aan de achterzijde van de dijen is de vacht vaak langer en voller. De vacht bestaat uit twee delen, namelijk een wollige ondervacht en stugge dekharen. De vacht heeft vrijwel altijd dezelfde kleur, namelijk een vaalrode kleur. In het gezicht van de Mechelse Herder zie je wat meer zwart. Ook de poten en staart hebben doorgaans zwarte details.

Een teef is gemiddeld 58 centimeter hoog en weegt tussen de 20 en 25 kilo. Een reu is iets groter, namelijk 62 centimeter hoog. Omdat het beest groter is, weegt deze hond ook meer. Namelijk tussen de 25 en 30 kilo.

2. Gedrag

Een Mechelse Herder is intelligent, moedig en werkwillig. De hond is verknocht aan zijn baas en vindt het erg belangrijk om de baas te “pleasen”. Wat je ook van het beest vraagt: heb je een goede band met je hond, dan is de kans groot dat je trouwe viervoeter zonder na te denken, exact doet wat je wilt. Wel kan het ras wat eigenwijs zijn. De hond weet precies wat hij wil en kan zijn zin doordrijven, zeker als je niet zo volhardend bent als baas. Mede daarom is de Mechelse Herder niet de ideale hond voor iedere hondenliefhebber.

Verder is de hond erg beschermend en moedig. Dit maakt het ras zeer geschikt als waakhond, maar ook als politiehond. Overigens is de Mechelse Herder zelden agressief. Als de baas bedreigd wordt, kan het beest wat fel reageren. Hier komt echter zelden echte agressie bij kijken.

Heb je kinderen of andere dieren, dan kun je prima een Mechelse Herder in huis nemen. Deze hond kan namelijk goed omgaan met kinderen en andere honden. Als je aanleert dat het “eigen” is, zal je trouwe viervoeter de kinderen of de andere dieren in huis goed beschermen.

3. Verzorging

Een Mechelse Herder kan flink verharen. Om te voorkomen dat je overal in huis hondenharen aantreft, is het verstandig om je hond twee tot drie keer per week te borstelen. Overigens is dit ook goed voor de vacht. Borstel je de vacht regelmatig, dan ontstaan er minder snel klitten en verbetert dit bovendien de doorbloeding.

Het ras is vrij gezond, maar er komen wel wat erfelijke aandoeningen voor bij de Mechelse Herder. Het is belangrijk om je in deze aandoeningen te verdiepen, zodat je de signalen kunt herkennen en snel kunt handelen als je hond inderdaad te maken heeft met een erfelijke aandoening. De onderstaande aandoeningen komen voor bij dit ras.

  • Heup- en elleboogdysplasie: dit is een ontwikkelingsstoornis in het kraakbeen dat tussen de gewrichten zit. Door deze aandoening krijgt je hond misvormde gewrichten en kan het beestje kreupel worden.
  • Epilepsie: dit is een plotselinge tijdelijke verstoring van de elektrische prikkeloverdracht in de hersenen van de hond.
  • Cerebellaire ataxie: dit is een neurologische aandoening, ofwel een aandoening in de hersenen. Door deze aandoening verliest je hond de coördinatie, met balansproblemen tot gevolg.

4. Opvoeding

mechelse herder ligt in het gras met mannelijk baasje

De Mechelse Herder is zoals eerder vermeld erg baasgericht en autonoom. Het beest kan dan ook erg goed opdrachten en taken uitvoeren. Ook is de hond erg intelligent en dit maakt de training nog gemakkelijker.

Wel is het belangrijk zacht en duidelijk met je hond om te gaan. Het ras is namelijk erg gevoelig. Ga je te hard om met je hond, dan kan er een afstand ontstaan tussen jullie. Dit is zonde, want dit betekent dat trainen lastiger wordt en de band bovendien minder sterk is. Met een consequente, duidelijke en positieve training is bijna niets te gek voor dit slimme ras.

Let op: de Mechelse Herder is geen hond voor beginners. Het ras is namelijk zo slim, dat de hond ook ongewenste gedrag op kan pikken. Zijn die ongewenste gedragingen eenmaal opgepikt, dan is het erg lastig om ze af te leren. Daarnaast is het ras vrij eigenwijs. Als de hond eenmaal iets in zijn kop heeft, zal hij dit proberen door te drukken. Beginners zijn sneller geneigd toe te geven en daarom minder geschikt als baasjes voor de Mechelse Herder.

5. Beweging

De Mechelse Herder heeft veel beweging nodig. Je kunt met je trouwe viervoeter wandelen en rennen, maar ook fietsen, zwemmen, speuren, apporteren en gehoorzaamheidstrainingen doen. Ook mentale uitdaging is erg belangrijk, want het ras is slim en vindt het leuk om uitgedaagd te worden. Fysiek, maar dus ook mentaal.

Verder vindt het ras het leuk om nieuwe dingen te leren. Doe dus niet iedere dag hetzelfde, maar zorg voor afwisseling. Bedenk eens een nieuw spel of een nieuwe training en je hebt een blije hond.

6. Geschiedenis

De voorvader van de Mechelse Herder is de Belgische Herder. Dit is een slanke en robuuste hond die, zoals de naam van het beest het al verklapt, uit België afkomstig is. In het jaar 1850 werd de Belgische Helder categorisch in kaart gebracht. Hier kwamen vier Belgische herdersrassen uit voort; de Mechelse Herder, de Tervuerense Herder, de Groenendaeler en de Laekense Herder. De Mechelse Herder werd in die tijd de Kortharige Herdershond of Scheper genoemd.

In het jaar 1898 werd de Mechelse Club tot Verbetering van den Kortharigen Schaapshond opgericht. Deze club hield zich bezig met het fokken van de Kortharige Herdershond. Uiteindelijk veranderde de naam van de Kortharige Herdershond naar de naam die we nu kennen. De nieuwe naam stamt af van de vestigingsplaats van de Mechelse Club tot Verbetering van den Kortharigen Schaapshond, ofwel Mechelen.

Misschien vind je deze artikelen ook interessant?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *