Entlebucher Sennenhond

close up van een entlebucher sennenhond

Als men het over een Zwitserse Sennenhond heeft, kan het over vier verschillende hondenrassen gaan. Als we het over de Entlebucher Sennenhond hebben, hebben we het over de kleinste variant van deze vier rassen. Deze honden hebben enkele uiterlijke- én gedragskenmerken, waardoor je dit ras van grote afstand kunt herkennen.

In het Zwitserse dorpje Entlebuch is de oorsprong van dit ras te vinden. Net zoals de andere Zwitserse Sennenhonden vormt dit ras nog steeds de trots van veel Zwitsers. Deze honden zijn namelijk typische Zwitserse honden en kennen een lang en intensief verleden in Zwitserland. Mocht je een Entlebucher Sennenhond in huis nemen, geniet je in ieder geval van enkele kenmerkende eigenschappen. Eigenschappen waar juist de Zwitsers zo gek op zijn en waar veel Zwitsers reeds van hebben kunnen genieten. Een gemiddelde Entlebucher Sennenhond wordt relatief oud; tussen de 11 en 13 jaar oud.

Inhoudsopgave

  1. Uiterlijke kenmerken
  2. Gedrag
  3. Verzorging
  4. Opvoeding
  5. Beweging
  6. Geschiedenis

1. Uiterlijke kenmerken

Zoals gezegd heeft een Entlebucher Sennenhond enkele kenmerkende eigenschappen. Een van de meest kenmerkende eigenschappen is zonder meer de kleurstelling. Dit ras heeft namelijk een vacht met drie kleuren: zwart, bruin en wit. Deze kleuren zijn her en der op het lichaam aanwezig, waardoor de hond een nogal opvallende vacht heeft. Over het algemeen heeft de hond een witte aftekening in het gezicht, bruin met witte poten en een zwarte vacht over het grootste gedeelte van het lichaam.

Niet alleen de vacht is opmerkelijk, maar het gezicht ook. Dat komt deels dus door de verschillende kleuren in het gezicht. Bovendien hebben de Entlebucher Sennenhonden een symmetrisch patroon in het gezicht; dat kom je bij vrij weinig andere honden tegen. In het gezicht is het grootste gedeelte van de vacht zwart, maar op de kin en keel zijn witte aftekeningen te vinden. De bruine aftekeningen zijn te vinden naast de ogen, op de snuit, op de keel en op de wangen.

De kop kenmerkt zich verder door een krachtige snuit. De ogen zijn relatief klein en hebben over het algemeen een donkere kleur. De oren zijn hoog aangezet en worden hangend gedragen. Bij nagenoeg alle Entlebucher Sennenhonden hebben de oren een ietwat ronde vorm aan de onderkant.

De opvallende kop loopt over in een korte hals. Deze hals loopt direct over in een korte en sterke rug. De rug loopt licht af en mondt uiteindelijk uit in de staart. Deze staart wordt hangend gedragen en kent vaak ook een unieke kleurstelling. In de meeste gevallen is het onderste puntje van de staart van een Entlebucher Sennenhond wit. Het meest opvallende aan de staart is dat deze in drie varianten kan bestaan: een lange staart, een halfkorte staart of een aangeboren korte staart. Deze staartvarianten zijn erfelijk bepaald en hebben niks van doen met bijvoorbeeld couperen.

De poten van een Entlebucher Sennenhond hebben een gemiddelde lengte. Ook bij de poten valt de variatie van de kleuren weer op; de poten beginnen meestal met een zwarte vacht maar kennen al snel een wit/bruin patroon. Dankzij deze poten is dit ras behoorlijk snel en atletisch; daar maakt hij dan ook graag gebruik van tijdens bijvoorbeeld het spellen van spelletjes.

Tot slot enkele uiterlijke kenmerken op een rijtje:

  • Maximale schofthoogte reu: 52 centimeter.
  • Maximale schofthoogte teef: 48 centimeter.
  • Gemiddelde gewicht: 20 tot 30 kilo.
  • Kleur: combinatie van zwart, wit en bruin (roestbruin/roodbruin).

2. Gedrag

In het verleden werd dit ras in Zwitserland met name gebruikt om de boerderij te bewaken. Ook moet de hond ook in actie komen om het rundvee te behoeden voor mogelijke gevaren. Daarnaast was hij ook in staat om een kudde dieren bij elkaar te houden. Dat deed hij door op een zeer kenmerkende manier te blaffen. Dankzij deze blaf wisten alle koeien – en het overige vee – exact waar de Entlebucher Sennenhond zich bevond. Ook waren de Entlebucher Sennenhond befaamd vanwege de techniek “stechen”. Dit is een techniek waarmee ze een koe aan konden sporen om naar een bepaalde plek toe te lopen. Ze beten hierbij richting de koot van de koe, maar wisten het voor elkaar te krijgen om deze niet te verwonden. Het was dus min of meer een waarschuwingsbeet en daar waren de Zwitserse boeren onwijs dol op.

Door de bovengenoemde geschiedenis zijn de huidige Entlebucher Sennenhond nog steeds breed inzetbaar. De honden zijn onwijs levendig, zijn zelfstandig en kennen eigenlijk geen angst. Ze gaan graag voor jou door het vuur en worden ook graag uitgedaagd. Je kunt hem uitdagen door onder meer leuke spelletjes te spelen, maar ook door hem opdrachten te geven. Van nature is dit ras namelijk gewend om te werken. Geef hem dus een taak; laat hem bijvoorbeeld waken over jouw terrein. Dat is één van de componenten waar een Entlebucher Sennenhond onwijs goed in is.

In het karakter van dit ras is geen ruimte voor agressiviteit. Ze zijn absoluut waaks, maar combineren dat niet met een vorm van agressiviteit. Ze beschermen je al te graag, maar doen dat wel met beleid. Richting vreemden kunnen ze zich ietwat wantrouwend opstellen, maar daar kan je tijdens de opvoeding (middels socialisatie) al een hoop aan doen.

In het dagelijkse leven zijn deze honden breed inzetbaar. In veel gezinnen vervullen ze de rol van een familiehond, terwijl in andere gezinnen de hond ingezet wordt als waakhond. Door zijn intelligentie kan hij simpelweg op meerdere manieren functioneren; iets waar je absoluut de vruchten van kunt plukken.

3. Verzorging

Een Entlebucher Sennenhond heeft een redelijk korte en stugge vacht. Deze vacht hoeft dus niet al te vaak geborsteld te worden, maar dient wel regelmatig schoongemaakt te worden. Op die manier zorg je ervoor dat de vacht in goede conditie blijft en blijft glanzen. Gedurende de rui – twee keer per jaar – verharen de honden behoorlijk veel ondanks de korte vacht. In die periodes kan je het beste met een stofzuiger in je huis rond blijven lopen; hij verliest namelijk echt veel haar.

Voor de rest vraagt een Entlebucher Sennenhond geen bijzondere verzorging. Het schoonmaken van de oren, het poetsen van de tanden en het knippen van de nagels zijn eigenlijk gebruikelijke verzorgingsrituelen die je ook bij dit ras uit moet voeren. Het enige waar je wel goed rekening mee moet houden, is het feit dat sommige aandoeningen veelvuldig voor komen bij dit ras.

Sommige van deze aandoeningen hebben betrekking op de ogen van de hond. Het ras kent behoorlijk veel verschillende oogproblemen en kunnen zelfs leiden tot blindheid. Daarnaast komen ook heupdysplasie (snelle slijtage van de gewrichten), patella luxatie (losse knieschijven) en ectopische ureter (afvoerbuizen van nieren naar de blaas zijn verkeerd “aangelegd”) bovengemiddeld voor bij dit ras. Mocht je iets merken aan het gedrag van je hond, dan is het van belang om zo spoedig mogelijk naar de dierenarts te gaan.

entlebucher sennenhond staat in het gras

4. Opvoeding

Bij het fokken van een Entlebucher Sennenhond ligt de nadruk met name op de flexibiliteit. Zoals je reeds hierboven hebt kunnen lezen, kan je dit ras immers voor meerdere doeleinden gebruiken. Dit betekent indirect ook dat je met een uiterst slim ras te maken hebt. Een Entlebucher Sennenhond is behoorlijk intelligent en daar moet de nadruk dan ook op liggen gedurende de opvoeding.

Tijdens de opvoeding is het bovendien van belang om veel geduld op te brengen. De intelligentie van dit ras kan er namelijk wel eens voor zorgen dat hij commando’s en dergelijke niet al te snel oppakt. Blijf daarom geduld tonen en pas op met stemverheffingen. Een Entlebucher Sennenhond bouwt graag een band met je op en verwacht daarom dat je hem met respect gaat behandelen. Als je hem met respect weet te behandelen, krijg je dat dubbel en dwars terug.

Binnen de opvoeding is het verder belangrijk om strikt en consequent te zijn. Stel duidelijke regels op en laat hem vervolgens zelf binnen deze regels naar de juiste invulling zoeken. Door zijn intelligentie is dat iets wat absoluut goed gaat komen. Het is aan jou de taak om hem van de juiste regels te voorzien, zodat jullie samen een gouden combinatie vormen. Blijf je geduld behouden, voed hem met veel liefde en aandacht op en geniet nadien van een onwijs lieve en loyale hond.

5. Beweging

Van oudsher is een Entlebucher Sennenhond gewend om onwijs veel te bewegen. Hij wil het liefst de hele dag door rennen, hij wil uitdagingen aangaan en hij wil vermaakt worden. Aan jou dus de schone taak om hem van de nodige beweging te voorzien. Dat kan je onder meer doen door spelletjes met hem te spelen, lange stukken te wandelen en te zwemmen. Ook vindt hij het heerlijk om naast de fiets met je mee te rennen.

Het is daarbij van belang dat je niet alleen focus legt op de lichamelijke beweging, maar ook op de geestelijke beweging. Dit ras is onwijs slim, maar daarbij moet je de slimheid wel “aanwakkeren”. Dat doe je door behendigheidsspelletjes te spelen, door andere spelletjes te spelen en door hem continue uit te dagen. Zo kan je ook eens proberen om hem een taak in of rondom het huis te geven. Aangezien hij van nature gewend is om taken uit te voeren, moet dat ongetwijfeld goed komen.

6. Geschiedenis

Voor de geschiedenis van dit ras moeten we dus terug naar het bergachtige land Zwitserland. In het dorpje Entlebuch werd dit ras gefokt door enkele boeren. Deze boeren waren op zoek naar een veelzijdige en rustige hond. Een hond die ze voor meerdere doeleinden in konden zetten en een hond die zelf ook initiatief zou kunnen nemen. Rond het midden van de 19e eeuw komt in de geschiedenisboeken voor het eerst de naam van dit ras voor. Rond die periode werden deze honden overigens ook “Schärlig” genoemd; ze leefden namelijk rond het Schärligbachtal gebied.

Jarenlang heeft dit ras goed werk geleverd voor de Zwitserse boeren. Ze hadden een unieke manier van blaffen waarmee ze kuddes bijeen konden houden en ze konden zelfs de boerderij bewaken. Door de veelzijdigheid van dit ras kwam je de honden meer en meer tegen. Rond het begin van de 20e eeuw ging het fokken van de Entlebucher honden naar een hoger niveau. Men ging gericht fokken en dat leidde uiteindelijk tot meerdere varianten. Door de Eerste Wereldoorlog verdween bijna de gehele populatie van dit ras, maar gelukkig wist een dierenarts uit Sankt Gallen het uitsterven te voorkomen.

Hedendaags zijn de Entlebucher Sennenhonden in eigenlijk heel Europa geliefd. Hun intelligentie en hun zachte karakter spreken bij veel mensen tot de verbeelding. Als je dit ras op de juiste manier op weet te voeden, geniet je inderdaad van een waanzinnig lieve hond. Een hond die je voor meerdere doeleinden kunt gebruiken en een hond waar je een zeer hechte band mee op kunt bouwen.

Heb je vragen of opmerkingen? Plaats hieronder je reactie.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *